ز بس به حسرت رنگ حنا گداخته ام

بسوز هستی ام ، اما به سوی غیر مبین

به جلوه ات رگ گلدسته بند مژگانم

بهار می چکد اینجا ز دامن گلچین

ز خاک من کف پای تو می شود رنگین

هجوم حیرتم از نقش پای خود دریاب

تو می خرامی و من نقش بسته ام به زمین