هجوم حیرتم از نقش پای خود دریاب

بهار می چکد اینجا ز دامن گلچین

ز بس به حسرت رنگ حنا گداخته ام

ز خاک من کف پای تو می شود رنگین

تو می خرامی و من نقش بسته ام به زمین

چو کوه غیر زمینگیری ام علاجی نیست

شکست در ره من شیشه ها دل سنگین