این زمان در کسوت رنگم گریبان می درد

نال دارد پیرهن همچون قلم در آستین

بسکه چون شمعم تنک سرمایه این انجمن

یک گلم هم درگریبانست و هم در آستین

همچو گل دستی که بر سر می زدم در آستین

وضع آسایش رواج عالم ایثار نیست

پنجه اهل کرم خفته ست کم در آستین