جاه اگر بالد همین شاهی ست اوج عبرتش

ای گدا گر اختیاری باشدت شاهی گزین

پرتو شمع هدایت درکمین غفلت است

خضر اگر زبن دشت مطلوبست گمراهی گزین

ازکمال فقر باش آگه هواللهی گزین

هر دو عالم شوخی پست و بلند ناز اوست

گر نگه قاصر نباشد ماه تا ماهی گزین