دندان نماست جوهرش از زهرخند او

زنهار! ازحلاوت دنیا، مخور فریب

تا زندگیت تلخ نگردد ز قنداو

تیغی ست آسمان که به انداز زخم صبح

قصر فنا اگر چه ز اوهام برتر است

یک لغز وار بیش ندیدم کمند او

بیخوابی فسانه طوبی که می کشد