آنجا که از اسیر تو جرات طلب کنند

میخانه است شوق به یاد نگاه او

دارم دلی به سینه کز افسون نرگست

فیروز نیست سرمه به روز سیاه او

جز شرم نیستی که شود عذر خواه او

خوبی ز الفت ذقنت ره به در نبرد

یوسف از آن گریخت در آغوش چاه او