خوبی ز الفت ذقنت ره به در نبرد

فیروز نیست سرمه به روز سیاه او

آنجا که از اسیر تو جرات طلب کنند

جز شرم نیستی که شود عذر خواه او

یوسف از آن گریخت در آغوش چاه او

غافل ز خط مباش که صفهای ناز حسن

درهم شکسته است غبار سپاه او