غیر تحیر از جمال آینه را چه می رسد

عکس به روی آینه ، آینه درپناه تو

خاک شهید غمزه ات گرد کند چه ممکنست

سرمه نمی شود سفید از مژه سیاه تو

حیرت ما دلیل ما جلوه تو گواه تو

دل به هزار جلوه ام چهره گشای حیرتست

آینه شکسته ای یافته ام به راه تو