سرمه نمی شود سفید از مژه سیاه تو

بسکه شکوه جلوه ات ریخته است ز هر طرف

عکس به روی آینه ، آینه درپناه تو

خاک شهید غمزه ات گرد کند چه ممکنست

غیر تحیر از جمال آینه را چه می رسد

حیرت ما دلیل ما جلوه تو گواه تو

دل به هزار جلوه ام چهره گشای حیرتست