دل به هزار جلوه ام چهره گشای حیرتست

سرمه نمی شود سفید از مژه سیاه تو

غیر تحیر از جمال آینه را چه می رسد

حیرت ما دلیل ما جلوه تو گواه تو

آینه شکسته ای یافته ام به راه تو

از خط ساغر وفا جز کجی نظر نخواند

هرکه محرفی نخورد از غلط نگاه تو