حیرت ما دلیل ما جلوه تو گواه تو

خاک شهید غمزه ات گرد کند چه ممکنست

سرمه نمی شود سفید از مژه سیاه تو

غیر تحیر از جمال آینه را چه می رسد

دل به هزار جلوه ام چهره گشای حیرتست

آینه شکسته ای یافته ام به راه تو

از خط ساغر وفا جز کجی نظر نخواند