شکستی می کشد بر دوش چندین کاروان ابرو

جهانی را تحیر بسمل ناز تو می بینم

نمی دانم چه تیغ است اینکه دارد در میان ابرو

به یاد چین ابروی تو دریا را ز امواجش

اشارت هم به ایمای خیالش بر نمی آید

اگر بر اوج استغنا نباشد نردبان ابرو

به وضع سرکشی لطف تواضع دیده ام بیدل