چون صبح گرد رفته ای گو یک دو دم اورنگ شو

فریاد کوس و کرنا می گویدت کای بی حیا

زبن دنگ دنگ روز و شب گر کر نگشتی دنگ شو

همت نمی چیند غنا بر عشوه پا در هوا

می دان قدر این و آن دیدی زمین و آسمان

گر کهنه ات خواهی گران با ذره ای همسنگ شو

گلچینی باغ یقین گر نیست تسکین آفربن