گلچینی باغ یقین گر نیست تسکین آفربن

چون صبح گرد رفته ای گو یک دو دم اورنگ شو

می دان قدر این و آن دیدی زمین و آسمان

گر کهنه ات خواهی گران با ذره ای همسنگ شو

اوهام را هم کم مبین خود روی دشت بنگ شو

شوق جنون تاز ترا کس نیست تا گیرد عنان

یکچند منزل در قدم گرد ره و فرسنگ شو