اوهام را هم کم مبین خود روی دشت بنگ شو

می دان قدر این و آن دیدی زمین و آسمان

گر کهنه ات خواهی گران با ذره ای همسنگ شو

گلچینی باغ یقین گر نیست تسکین آفربن

شوق جنون تاز ترا کس نیست تا گیرد عنان

یکچند منزل در قدم گرد ره و فرسنگ شو

بر معرفت نازیدنت دور است از فهمیدنت