می دان قدر این و آن دیدی زمین و آسمان

زبن دنگ دنگ روز و شب گر کر نگشتی دنگ شو

همت نمی چیند غنا بر عشوه پا در هوا

چون صبح گرد رفته ای گو یک دو دم اورنگ شو

گر کهنه ات خواهی گران با ذره ای همسنگ شو

گلچینی باغ یقین گر نیست تسکین آفربن

اوهام را هم کم مبین خود روی دشت بنگ شو