هر جلوه را درین بزم آیینه است منظور

سر بر هوا نشاید تسلیم خوی زانو

کو معبد حضوری کز ما برد رعونت

صد حیف پیرگشتیم در جستجوی زانو

تمثال دل مجو بید نادیده روی زانو

شکر قد دوتایم امروز فرض گردید

عمریست می کشیدم گردن به سوی زانو