گیرودار محفل امکان طلسم حیرتی ست

قطره هم سعی حبابی دارد از شوق کلاه

می رود خلقی به کام اژدر از افسون جاه

شمع را سرتا قدم در می کشد آخر کلاه

تا مژه خط می کشد این صفحه می گردد سیاه

گرد صحرا از رم آهو سراغی می دهد

رفتن دل را شکست رنگ می باشد گواه