تا مژه خط می کشد این صفحه می گردد سیاه

می رود خلقی به کام اژدر از افسون جاه

شمع را سرتا قدم در می کشد آخر کلاه

گیرودار محفل امکان طلسم حیرتی ست

گرد صحرا از رم آهو سراغی می دهد

رفتن دل را شکست رنگ می باشد گواه

عالمی در انتظار جلوه ات فرسوده است