گرد صحرا از رم آهو سراغی می دهد

شمع را سرتا قدم در می کشد آخر کلاه

گیرودار محفل امکان طلسم حیرتی ست

تا مژه خط می کشد این صفحه می گردد سیاه

رفتن دل را شکست رنگ می باشد گواه

عالمی در انتظار جلوه ات فرسوده است

جوهر آیینه هم می ریزد از دیوار کاه