جوهر آیینه هم می ریزد از دیوار کاه

گرد صحرا از رم آهو سراغی می دهد

رفتن دل را شکست رنگ می باشد گواه

عالمی در انتظار جلوه ات فرسوده است

اینقدر جهدم به ذوق نشئه عجز است و بس

همچو پرواز از شکست بال می جویم پناه

نیست غافل معنی آسایش از بیطاقتان