اینقدر جهدم به ذوق نشئه عجز است و بس

رفتن دل را شکست رنگ می باشد گواه

عالمی در انتظار جلوه ات فرسوده است

جوهر آیینه هم می ریزد از دیوار کاه

همچو پرواز از شکست بال می جویم پناه

نیست غافل معنی آسایش از بیطاقتان

درکمین کاروان خفته ست منزل سر به راه