نیست غافل معنی آسایش از بیطاقتان

جوهر آیینه هم می ریزد از دیوار کاه

اینقدر جهدم به ذوق نشئه عجز است و بس

همچو پرواز از شکست بال می جویم پناه

درکمین کاروان خفته ست منزل سر به راه

بسکه پیچ و تاب حسرت در نفس خون کرده ام

تیغ جوهردار عریان می کنم در عرض آه