چون سحر بر ما شکستن می رسد پیش از کلاه

گر نفس چیند به این فرصت بساط دستگاه

سینه صافی می شود بی پرده تا دم می زنم

در دل ما چون حباب آیینه پرداز است آه

ما و من آخر سواد یاس روشن می کند