در دل ما چون حباب آیینه پرداز است آه

گر نفس چیند به این فرصت بساط دستگاه

چون سحر بر ما شکستن می رسد پیش از کلاه

سینه صافی می شود بی پرده تا دم می زنم

ما و من آخر سواد یاس روشن می کند

خلقی از مشق نفس آیینه می سازد سیاه

صاحب دل کیست حیرانم درین غفلت سرا