حسرتت زمزمه ای می کشد از ساز نگاه

دیگر از عاقبت تشنه دیدار مپرس

هست از خویش برون تاختن ناز نگاه

همچو شمعی که کند دود پس از خاموشی

طوبی از سایه ناز مژه ام می بالد

چقدر سرو توام کرده سرافراز نگاه

مشق جمعیت دل قدرت دیگر دارد