گر مروت مشربی با چین پیشانی مساز

سایه مو هم شبیخون بر سر ما ریخته

حسرت تعمیر بنیاد قناعت داشتیم

خاک ما را کرده گل آب رخ ما ریخته

از تنک رویی دم شمشیر خون ها ریخته

از ازل گمگشته آغوش یکتای توام

تا به کی جویم کف خاکی به دریا ریخته