تا به کی جویم کف خاکی به دریا ریخته

گر مروت مشربی با چین پیشانی مساز

از تنک رویی دم شمشیر خون ها ریخته

از ازل گمگشته آغوش یکتای توام

تا ز هر عضوم سجود آستانت گل کند

پیکری چون آب می خواهم سراپا ریخته

تا توانی بیدل از تعظیم دل غافل مباش