ندارم بر جهان رنگ دام آرزو چیدن

به هر مژگان زدن پروانه واری پر بر آورده

چسان در پرده دارم حسرت طفلی که نیرنگش

تامل تا نفس دزدد سرشکم سر بر آورده

که پروازم چو بوی گل ز بال و پر بر آورده

ز تشویش توانایی برون آ کز هلال اینجا

فلک هم استخوان از پهلوی لاغر برآورده