تاکی دل از فضولی حرصت الم کشد

تنگ است از نفس همه جا، جای آینه

در عالمی که حسن ز تمثال ننگ داشت

ما دل گداختیم به سودای آینه

زنگار نیستی مکن ایذای آینه

آنجا که دل طربکده عرض نازهاست

خوبان چرا کنند تمنای آینه