خوبان چرا کنند تمنای آینه

تاکی دل از فضولی حرصت الم کشد

زنگار نیستی مکن ایذای آینه

آنجا که دل طربکده عرض نازهاست

دل در حضور صافی خود نشئه رساست

حیرت بس است باده مینای آینه

آفاق شور ظاهر و مظهر گرفته است