آفاق شور ظاهر و مظهر گرفته است

خوبان چرا کنند تمنای آینه

دل در حضور صافی خود نشئه رساست

حیرت بس است باده مینای آینه

کو حیرتی که گرم کند جای آینه

آنجا که صیقل آینه دار تغافلست

پیداست تیره روزی اجزای آینه