از بهشت آخر تو هم با صلب آدم رفته ای

با همه لاف من و ما رو نهفتی در کفن

دعویت بی پرده شد آخر که ملزم رفته ای

ای خیال آواره اکنون جای آرامت کجاست

عیش و غم آن به که از تمییز آن کس بگذرد

تا بهشت آمد به یادت در جهنم رفته ای

آمدن فهم نشان تیر آفت بودن است