گر بدانی رفته ای در حصن محکم رفته ای

عیش و غم آن به که از تمییز آن کس بگذرد

تا بهشت آمد به یادت در جهنم رفته ای

آمدن فهم نشان تیر آفت بودن است

هیچکس در عرصه وحشت گرو تاز تو نیست

تا عدم از عالم هستی به یکدم رفته ای

سعی جولان تو یک سیر گریبان بود و بس