محمل کشان عجز رسا قطع کرده اند

کنج دلی و یک نفس آرمیده ای

در حیرتم به راحت منزل چسان رسد

راهی به چشم آبله پا ندیده ای

صد دشت وره امید، به پای بریده ای

اشکم نیاز محفل ناز تو می کشد

آیینه داری از دل حسرت چکیده ای