دستی زدم چو رنگ به دامان چیده ای

عبرت ز انجم و فلکم عرضه می دهد

جوشی به کلک پیکر افعی گزیده ای

آسودگی سراغ ره عافیت نداشت

دارد محبت از دل بی مدعای من

نومیدیی به خون دو عالم تپیده ای

امروز بی تو ریگ بیابان حسرت ست