صفای شیشه هم نقشیست از بال پریزادی

نباشد گر حضور جلوه بالا بلندانت

به رنگ سایه واکش ساعتی در پای شمشادی

به یاد جلوه او حیرت ما را غنیمت دان

خطا از هرکه سر زد چون جبین ، من در عرق رفتم

ندارد عالم ناموس چون من خجلت آبادی

توهم چون شمع محمل کش به سامان جگر خوردن