ز زخم کس نمی گردد دچار نیشتر دردی

جهان یکسر قمار آرزوی پوچ می بازد

بجز دست پشیمانی که دارد برد و آوردی

مروت سخت دور است از مزاج بیحس ظالم

به این سامان که گردون نشئه وارستگی دارد

بلند افتا ده باشد دامن برچیده مردی

اسیر فقرم اما راحت بی درد سر دارم