به این سامان که گردون نشئه وارستگی دارد

بجز دست پشیمانی که دارد برد و آوردی

مروت سخت دور است از مزاج بیحس ظالم

ز زخم کس نمی گردد دچار نیشتر دردی

بلند افتا ده باشد دامن برچیده مردی

اسیر فقرم اما راحت بی درد سر دارم

به ملک تیره روزی نیست چون من سایه پرورد ی