بلند افتا ده باشد دامن برچیده مردی

مروت سخت دور است از مزاج بیحس ظالم

ز زخم کس نمی گردد دچار نیشتر دردی

به این سامان که گردون نشئه وارستگی دارد

اسیر فقرم اما راحت بی درد سر دارم

به ملک تیره روزی نیست چون من سایه پرورد ی

به ذوق کوثر و الوان نعمت خون مخور بیدل