خمار عافیت نتوان شکست از نشئه صهبا

به این تمکین نمی باشد خرام نازپروردی

به جیب بیخودی دارم سراغ شعله جولانی

چو اخگر در شکست رنگ ییدا کرده ام گردی

گرفتم چون خزان در خون گرفتم چهره زردی

ز بس جوش مخنث می زند این عرصه عبرت

زنان ریشی برون آرند تا پیدا شود مردی