چو قمری چشم اگر می دوختم بر سرو آزادش

که آنجا نقش پا هم بر سر ما افسری کردی

اگر چون شانه حرفی از فسون زلف دانستی

دل صد چاک ما هم دست در بال پری کردی

به گردن گردش رنگ تحیر چنبری کردی

نگاه او گر افکندی سپند ناز در آتش

به حیرت ماندن چشم غزالان مجمری کردی