اگر چون شانه حرفی از فسون زلف دانستی

چه بودی از هوس هم این هیولا پیکری کردی

خوشا ملک فنا و دولت جاوید بیقدری

که آنجا نقش پا هم بر سر ما افسری کردی

دل صد چاک ما هم دست در بال پری کردی

چو قمری چشم اگر می دوختم بر سرو آزادش

به گردن گردش رنگ تحیر چنبری کردی