به موج اشک چوگانی کنم نه گوی گردون را

که گاهی با عقیق وگاه باگوهرکند بازی

ز یاد شانه بر زلف دلاویز تو می لرزم

رگ جان اسیران چند با نشتر کند بازی

اگر یک جنبش مژگان جنونم سرکند بازی

شب هجران سر دامان مژگانی نیفشاندم

چه لازم اشک من بادیده اخترکند بازی