تجدد از بهارت رنگ گرداندن نمی داند

همین یک الله الله دارم آن هم گر تو آموزی

ز تشویش نفس بر خویش می لرزم ازین غافل

که شمع از باد روشن می شود هرگه تو افروزی

نفس هر پر زدن بی پرده دارد صبح نوروزی

سرانجام زبان آرایی من بود داغ دل

سیه کردم چو شمع آیینه از سعی نفس سوزی