شرر در پرده هر سنگ دارد چشم جاسوسی

فنا تعلیم هستی باش اگر راحت هوس داری

به فهم این لغت جز خاک گشتن نیست قاموسی

نپنداری بود عشق از دل افسردگان غافل

دو عالم محو خاکستر شد از برق تماشایت

چه شمع ست اینکه عرض پرتوش نگذاشت فانوسی

سجود سایه ام ، امید اقبال دگر دارم