چو جوانی و چه پیری به کشاکش است کارت

ز مشیمه تعین به چه ننگ زاده باشی

گل سرخوش و مستی طلبی است مابقی هیچ

اگر این خمار بشکست نه قدح نه باده باشی

چو کمان دمی که زورت شکند کباده باشی

نروی به محفل ای شمع که زتنگی دل آنجا

به نشستن تو جا نیست مگر ایستاده باشی