به قبول صورت بی اثر مکش انفعال فسردگی

چه شد آستان حضور دل که تو رنج دیر و حرم کشی

به جریده سبق وفا نزدی رقم که قلم کشی

چه قدر مصور عبرتی که چو سنگ بار صنم کشی

رمقی ست فرصت مغتنم به هوس فسون امل مدم

چو حباب سعی کمی مدان که نفس به پیکر خم کشی