با نقش خیال این همه رعنا نتوان زیست

بر حوصله پوچ مناز آبله ظرفی

در عالم برق و شرر امید وفا نیست

هستی رم نازست و تو حسرت کش طرفی

چون پیکر طاووس ز نیرنگ شگرفی

بحث من و ما برده ای آن سوی قیامت

ای مد نفس با همه فرصت دو سه حرفی