می شود آخر دم تیغ ازگذشتن زندگی

بی نفس گردیدن از آفات ایمن می کند

آن چراغی راکه دارد زیر دامن زندگی

تشنه آبی نباید بود کز سر بگذرد

فرصت آوارگی هم یک دو گردش بیش نیست

تا به کی دارد چو سنگت در فلاخن زندگی

هرکه می بینی دکان آرای نازی دیگرست